STRONA GŁÓWNA
  • slide1.jpg
  • slide2.jpg

Kalendarium

10 luty 2017, godz. 18.00 Uniwesytet trzech Pokoleń Anna Para – doktorantka w Kolegium Gospodarki Światowej Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie. Swoje zainteresowania naukowe koncentruje wokół...

Cudzysłów

to pulicystyczny dział naszego portalu. Jest on poświęcony różnorodnym przejawom życia Polonii berlińskiej. Naszym zamiarem jest pisać o wydarzeniach i ludziach wpływających na polonijną społeczność naszego...

Rozmowy

article thumbnailMieć czy być? Z falą czy na przekór fali? 19 marca 2014 Ambasador Rzeczypospolitej Polskiej Pan Jerzy Margański odznaczył Barbarę Nowakowską Drozdek– Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi...

To dział naszego portalu poświęcony różnorodnym przejawom życia Polonii Berlińskiej. Naszym zamiarem jest pisać o wydarzeniach i ludziach, wpływających na polonijną społeczność naszego miasta.  
Tworzone dla Państwa strony www.polacywberlinie.de pomyślane są jako zbiór informacji o działalności podmiotów gospodarczych, wolnych zawodów, środowisk artystycznych, instytucji... fundacji, stowarzyszeń itp.

Jest próbą jak najpełniejszego i rzetelnego przedstawienia wizerunku współczesnych polskich środowisk w Niemczech.


IV Międzynarodowy Konkurs Literacki

„Młodzież pisze wiersze”
Berlin 2016 - Werdykt Jury


Drogie dzieci, szanowna młodzieży,
serdecznie dziękujemy Wam za udział w ogłoszonym przez nas konkursie literackim. W tym roku zgłosiło się 178 uczniów z Niemiec, Polski i Luksemburga.
Posiedzenia jury były pełne emocji i wzruszeń, szczerego śmiechu i poważnej zadumy.
Cieszymy się bardzo, że interesujecie się naszym konkursem. Dziękujemy Waszym nauczycielom i opiekunom za zaangażowanie i motywację.
Już dziś zachęcamy Was do udziału w jubileuszowej, piątej edycji naszego konkursu: „Młodzież pisze wiersze 2017”.
A oto zwycięzcy tegorocznego konkursu:


Kategoria Ia - wiersz autorski w języku polskim nadesłany przez dzieci mieszkające poza granicami Polski, do lat 14


I miejsce – Marta Lizer, lat 14, Luksemburg, „Prawda”
Tej krótkiej, migotliwej, a jednocześnie głębokiej refleksji o funkcjonowaniu prawdy we współczesnym, komercyjnym świecie jury jednogłośnie przyznało I miejsce,
podkreślając zaskakujące porównanie wieloznacznego, abstrakcyjnego pojęcia, jakim jest prawda, do czegoś przyziemnego i tak konkretnego, jak guma do żucia. Brawo!
II miejsce ex aequo – Alicja Kozłowska, lat 12, Luksemburg, „Bajka o Kózce”
Humoru nigdy za wiele! Tu młoda autorka zainspirowana wierszem „Była sobieżabka mała”, napisała piękny wiersz dla dzieci młodszych, nie gorszy od wierszy
pisanych przez dorosłych profesjonalnych autorów; dowcipny, rytmiczny, lekki i z dobrymi rymami.

II miejsce ex aequo – Eryk Szefler, lat 13, Luksemburg, „Bitowy świat”
Nagrodę przyznaliśmy za dobrą pointę, dojrzałe podejście do tematu poruszającego społeczny problem zatapiania się w wirtualnym świecie.
Dlaczego ex aequo? Ponieważ te wiersze reprezentują dwie odmienne konwencjeliterackie. „Bajkę o Kózce” można umieścić w głęboko zakorzenionej tradycji
klasycznej, pouczającej poezji dla dzieci, podczas gdy „Bitowy świat” jest poetycką, krytyczną reakcją na otaczający świat zamknięty w ekranie komputera. Zestawienie
razem tych wierszy pokazuje rozpiętość zainteresowań współczesnych dzieci i różne wzorce wychowania.

III miejsce – nie zostało przyznane

Wyróżnienie: Helena Markiewicz, lat 12, Luksemburg, „Czerwona szminka”
Dla jury wiersz najbardziej kontrowersyjny w tej kategorii, wywołujący sprzeczne emocje przy ocenie jego poziomu. Podkreślano malarskość i filmowość nagromadzonej „poetyki grozy”,
ale i również tandetność i przesadę wynikającą z tego nagromadzenia. Dlatego uznaliśmy, że przez swą odmienność wiersz zasługuje na wyróżnienie w naszym konkursie.

Kategoria Ib - wiersz autorski w języku polskim nadesłany przez młodzież mieszkającą poza granicami Polski, do lat 19

I miejsce – Julia Klimczak, lat 18, Kolonia, „Mamusiu...”
Jednogłośnie przyznaliśmy I miejsce w tej kategorii za odważne, wzruszające, pełne ciepłych, obrazowo mocnych emocji, zmierzenie się z trudnym tematem aborcji.
Liryczny monolog podmiotu mówiącego, pełen znaków zapytania, wykrzykników, przemilczeń, wyraża przejmująco dramaturgię problemu. Chapeau!

II miejsce – Hubert Kłaczko, lat 17, Kolonia, wiersz bez tytułu
Przyznaliśmy tę nagrodę za niezwykle rytmicznie napisany poetycki spacer po Krakowie. Wiersz bogaty w konteksty literackie, świetną znajomość miasta i jego
osobliwości. I na co warto szczególnie zwrócić uwagę: chwali Polskę bez używania patosu!

III miejsce – Natalia Wójcik, lat 16, Luksemburg, „Ciemność”
Przyznaliśmy tę nagrodę za niebanalny wiersz o rozstaniu. Zaintrygowały nas interesujące porównania literackie i dojrzałość tak młodej autorki. Zachęcamy do dalszego pisania.

Wyróżnienia: Jakub Lelek, lat 16 oraz Michał Dubiel, lat 16, Düren
za nadesłane limeryki.
Śmiech to zdrowie! I dlatego, choć odczuwaliśmy nadmiar rubaszności w nadesłanych limerykach, ponieważ są one dowcipnie i błyskotliwie napisane,
przyznaliśmy te wyróżnienia z szerokim uśmiechem.

Kategoria Ic – wiersz autorski w języku polskim nadesłany przez dzieci mieszkające w Polsce, do lat 14

I miejsce – Dominik Krok, lat 13,5, Węgrzce Wielkie, „Śliska bajka o ślicznym ślimaczku Feliksie”
Brawo, brawo, brawo! Wiersz bezkonkurencyjny pod każdym względem! Jednogłośnie przyznaliśmy I miejsce w tej kategorii wierszowi, który nazwaliśmy
„onomatopeiczną symfonią”. Historia ślimaka ukazana w przezabawnej formie słownej rozśmiesza zarówno dorosłych jak i dzieci. Uznaliśmy, że wiersz ten obok
wartości artystycznych ma bardzo konkretne wartości praktyczne: może służyć obcokrajowcom, ale też np. aktorom, spikerom i mówcom, do ćwiczenia prawidłowej dykcji!

II miejsce – Julia Muszyńska, lat 13, Lublin, „Słoik z uśmiechem”
Wiersz - „perełka”! Nagradzamy za dyskretnie ukryte, niewskazane rozkazującym palcem przesłanie, które świadczy o doskonałości dziecięcej wyobraźni i przekłada
na czytelnika sporą dawkę dobrej energii. Pisz więcej Julio!

III miejsce ex aequo – Jakub Dolecki, lat 11, Lublin, „Sen o wolności’

III miejsce ex aequo – Wiktoria Łuć, lat 12, Lublin, „Bliźniaczki’“
Dlaczego ex aequo? Bo obydwa wiersze są bardzo autentyczne. Nie chcieliśmy żadnego z nich pozostawić bez nagrody. Dziecięca wyobraźnia, baśniowość, ale
zarazem prostota językowa i stworzone magiczne obrazowanie zachwyciły nas. Ach, ten Lublin!

Kategoria Id – wiersz autorski w języku polskim nadesłany przez młodzież mieszkającą w Polsce, do lat 19

I miejsce ex aequo – Julia Socha, lat 16, Łódź, „***”
I miejsce ex aequo – Julia Pawłowska, lat 15, Lublin, wiersz bez tytułu
Dlaczego ex aequo? Nagrodziliśmy I nagrodą w tej kategorii obie Julie za wiersze refleksyjne, pełne poetyckiej wyobraźni, które odzwierciedlają nadzieje i niepokoje
współczesnej młodzieży. Obydwa wiersze są bardzo uniwersalne. Zapewne podobne (choć na pewno nie tak dobre!) mogłaby napisać młodzież żyjąca w wielu
krajach. Z jednej strony lęk, inność, samotność, odrzucenie jak „chaber błękitny, na łące maków” (Pawłowska), z drugiej strony nadzieja i pozytywna wiara w podstawowe wartości:
miłość, dobro, bezinteresowność (Socha). Gratulujemy!


II miejsce – Maciej Henryk Modzelewski, lat 16,5, Białobrzegi, „Ja-Człowiek”
Najbardziej kontrowersyjny wiersz tegorocznego konkursu! Zdania jury były podzielone. Jednak postanowiliśmy przyznać mu tę nagrodę, ponieważ jest to
wiersz, obok którego nie można przejść obojętnie, głęboko przemyślany, ukazujący bez osłonek dwoistość natury człowieka.

III miejsce – Maria Krawczyk, lat 15, Lublin, „Trawa”
Przyznaliśmy tę nagrodę za wyobraźnię i wrażliwość. Zachęcamy autorkę do dalszych literackich podróży. 15 lat to trudny wiek w naszym konkursie. A mimo to
Marcie udało się „pokonać” wielu starszych kolegów w tej kategorii.

Wyróżnienie – Andrzej Jagiełłowicz, lat 17, Warszawa, „Zagubiony”
Zachwyciła nas poetyckość obrazu i jakże unikatowy nastrój w tym wierszu. Andrzeju, czekamy na NOWE wiersze w przyszłym roku!

Kategoria IIa – autorskie tłumaczenie ulubionego wiersza polskiego na j. niemiecki, do lat 14

I miejsce – Michał Pawłowski, lat 14, Węgrzce Wielkie
„Verlorene Brille” Oryginał: Julian Tuwim „Okulary“
Nie spodziewaliśmy się, że w tej kategorii I miejsce zdobędzie młody tłumacz mieszkający w Polsce! A jednak. Rym, rytm i melodia zgodne z oryginałem. Dobrze
się to tłumaczenie czyta. Brawo!

II miejsce – Sophia van de Loo, lat 10 (!!!), Berlin
„Die Fliege“ Oryginał: Jan Brzechwa „Mucha“
Jednogłośnie przyznaliśmy II miejsce w tej kategorii młodziutkiej tłumaczce. Tłumaczenie oddaje dowcip oryginału, zawiera bardzo interesujące rozwiązania
słownych porównań. Jesteśmy pewni, że dorasta wyśmienita tłumaczka literatury polskiej!

III miejsce – nie zostało przyznane

Kategoria IIb – autorskie tłumaczenie ulubionego wiersza polskiego na j. niemiecki, do lat 19

I miejsce – nie zostało przyznane


II miejsce – Marzena Kozak, lat 18, Kraków
„Unsicherheit” Oryginał: Adam Mickiewicz „Niepewność”
Nagrodziliśmy to tłumaczenie, ponieważ płynnie i miło można czytać ten wiersz po niemiecku. Po prostu chce się go czytać. No i cóż za chucpa! Mieć odwagę
tłumaczyć jeden z najpiękniejszych wierszy Mickiewicza!  Chapeau!

III miejsce ex aequo – Piotr Oleksy, lat 17, Kraków
„Der Sturm” Oryginał: Maria Pawlikowska-Jasnorzewska „Burza“

III miejsce ex aequo – Weronika Wysopal, lat 18, Jelenia Góra
„Der Betrunkene” Oryginał: Andrzej Bursa: „Pijany”
Dlaczego ex aequo? Obydwoje tłumaczy warto było nagrodzić. Niełatwe wiersze, prawie bezbłędnie przetłumaczone, z zachowaniem poetyckiej wizji oryginału.
Zachęcamy do dalszych prób.

Kategoria IIIa - autorskie tłumaczenie ulubionego wiersza niemieckiego na j. polski, do lat 14

I miejsce ex aequo – Olga Obrzut, lat 14, Węgrzce Wielkie
„Polna różyczka” Oryginał: Johann Wolfgang von Goethe: „Heidenröslein”
Przyznaliśmy tę pierwszą nagrodę za ambicję i odwagę w wyborze wiersza klasycznego, za doskonale zachowaną rytmikę i wyczucie językowe.
I miejsce ex aequo – Filip Reginek, lat 11,5, Dobrzeń Wielki
„Ciocia Celina Ciepłokońca” Oryginał: Lea Smulders „Tante Trude Trippelstein”
Przyznaliśmy tę pierwszą nagrodę za dobry humor i przemyślany dowcip językowy. A dlaczego ex aequo? A dlaczego nie? W końcu i Węgrzce i Dobrzeń są Wielkie!

II miejsce – Michał Trzaska, lat 14, Węgrzce Wielkie
„Niezbędne ciut!” Oryginał: Peter Rosegger „Was nötig wäre!“
Tę nagrodę przyznaliśmy Michałowi przede wszystkim za doskonałe zrozumienie sensu oryginału i kreatywność. Jednocześnie czyta się to tłumaczenie przyjemnie i lekko.

III miejsce – Helena Maria Klocek, lat 14,5, Lublin
„Latarnik gwiazd” Oryginał: Mascha Kaléko „Der Sternanzünder”
Tę nagrodę przyznaliśmy nie tylko za zachowanie nastroju wiersza oryginalnego, piękne porównania i twórcze podejście do obrazów literackich, ale przede wszystkim
za poetyckie przetłumaczenie tytułu wiersza.

Kategoria IIIb - autorskie tłumaczenie ulubionego wiersza niemieckiego na j. Polski, do lat 19

I miejsce ex aequo – Arkadiusz Gromek, lat 15, Lublin
„Przypowieść o kolei” Oryginał: Erich Kästner „Das Eisenbahngleichnis”
Tłumaczenie Arkadiusza oddaje rytm jadącego pociągu – symbolu wielorakich przejawów ludzkiego życia. Już przy pierwszym czytaniu było dla nas jasne, że to
jest tłumaczenie z tzw. wysokiej półki. Rytm wypunktowany i zachowany wtłumaczeniu, akcenty postawione jak w niemieckim oryginale. Po prostu bardzo dobre!
I miejsce ex aequo – Nina Urantówka, lat 17, Kraków
„Morze wiosną” Oryginał: Stine Andersen „Das Meer im Frühling“
Tę pracę również nagrodziliśmy I miejscem. Piękne tłumaczenie. Wierne odzwierciedlenie struktury sonetu. Dzięki zgrabnemu doborowi słów w tłumaczeniu
Niny zanika patos tego wiersza wyczuwalny w oryginale. Dzięki temu wiersz stał się lżejszy, pogodniejszy. Brawo!
Dlaczego ex aequo? Ponieważ obydwa tłumaczenia są na podobnym, wysokim poziomie nie byliśmy w stanie określić, które jest lepsze. Jednogłośnie
zdecydowaliśmy o przyznaniu dwóch I miejsc.

II miejsce – Magdalena Urbańska, lat 18, Częstochowa
„Znaczek pocztowy” Oryginał: Joachim Ringelnatz „Die Briefmarke“
Wiersz „perełka”. Dobry warsztat, świetny dobór słownictwa. Wierne odzwierciedlenie rytmu i rymów oryginału. A dodatkowo duże poczucie humoru.
A tego, jak wiemy, nigdy za wiele. Mamy nadzieję, że Magdalena zaskoczy nas ponownie w przyszłym roku.

III miejsce – Alicja Maria Hołowiecka, lat 18, Lublin
„Tęsknota” Oryginał: Mascha Kaléko „Sehnsucht nach dem Anderswo“
To tłumaczenie postanowiliśmy nagrodzić za kreatywność. Wprawdzie w tytule tłumaczenia pominięta jest tęsknota za innymi miejscami. To jednak dzięki temu
temat stał się bardziej uniwersalny, zagadkowy. A użyte formy językowe przypominają stylistykę Maschy Kaléko i za to – trzecie miejsce!

Wszystkim laureatom serdecznie gratulujemy!

Jury IV Międzynarodowego Konkursu Literackiego, „Młodzież pisze wiersze”,
Berlin 2016

IV Międzynarodowy Konkurs Literacki „Młodzież pisze wiersze” realizowany jest przy finansowym wsparciu
Pełnomocniczki Rządu Federalnego ds. Kultury i Mediów, oraz Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Berlinie.

Dziękujemy


 

Co zrobić, kiedy tęsknię .. O samotności na emigracji.
Autor: Martyna Weilandt


Dokładnie po 11 latach od wejścia przez Polskę do Unii Europejskiej w dalszym ciągu wielu Polaków decyduje się na wyjazd z kraju. Różne są powody takich decyzji. I choć emigracja zarobkowa utrzymuje się wysoko w motywacjach wyjeżdzających osób, nie jest jedynym powodem, dla którego decydujemy się pozostawić wszystko, co do tej pory zbudowaliśmy w Polsce. Wyjeżdżamy ze względów ideologicznych, politycznych, zawodowych i prywatnych. Wielu na emigracji żyje się zdecydowanie łatwiej, choć nie zawsze oznacza to, lepiej. Wciąż najwyższą ceną emigracji są problemy emocjonalne.


Głównie tęsknota. Na początku tęsknimy przede wszystkim za bliskimi, którzy zostali w domu. Stopniowo krąg osób, których nam brakuje, powiększa się. Dochodzą znajomi, sąsiedzi etc. Okazuje się, że pomimo wielu dostępnych dziś możliwości komunikowania się z bliskimi, nawet Skype nie jest w stanie zrekompensować braku wspólnie zjedzonego posiłku czy niedzielnego spaceru. Jak podsumowuje zajmująca się tematem samotności, psycholog i psychoterapeuta Anna Białous - Samotność to stan emocjonalny, który pojawia się zwykle spontanicznie, na przykład w momencie, w którym mamy silną potrzebę podzielenia się ważną dla nas informacją z inną, bliską nam osobą, a kiedy z różnych powodów nie jest to możliwe.


Badania psychologiczne pokazują, że kobiety gorzej radzą sobie z samotnością. Na pewno ma to związek z silną potrzebą wsparcia, rozmawiania o emocjach, a także tworzenia bliskich relacji. Samotność nie pojawia się tylko wtedy, kiedy w naszym gronie brakuje osób. Wręcz przeciwnie. Wielu emigrantów otacza się licznym gronem przyjaciół i znajomych, a mimo tego wskazuje, iż dotkliwie odczuwaja samotność. Kiedy nie możemy zwierzyć się ze swoich odczuć, poczucie samotności potęguje się. Zwłaszcza na emigracji,
gdzie szczególnie się je przeżywa.


Wyjeżdżamy bez względu na wiek i choć emigracja dla nikogo nie jest łatwa, starszym osobom podjęcie decyzji o wyjeździe przychodzi trudniej. W 2014 roku Polacy w Niemczech stanowili drugą pod względem liczebności grupę, zaraz po liczącej około 1,5 mln osób społeczności tureckiej. Instytut Statystyczny w Wiesbaden oszacował, iż Polaków przebywających w Niemczech jest około 670 tysięcy. Aktualnie liczba ta może być wyższa. Ze statystyk wynika, że nadal ludzie wyjeżdżają najczęściej z powodów ekonomicznych. Niezależnie od przyczyny, dla której wyjeżdżamy, w wielu przypadkach emigranci wskazują, że w ojczyźnie zostawiają odrobinę żalu. Bo choć na emigracji żyje się łatwiej, los emigranta nie należy do łatwych.
Aby zredukować negatywne skutki wyjazdu związane z trudnościami emocjonalnymi, specjaliści zalecają, by nie rezygnować z kontaktów międzyludzkich. Jeśli brakuje nam bliskich osób lub nasila się u nas uczucie samotności, szukajmy kontaktu z drugim człowiekiem.


Każde miasto ma swoje charakterystyczne miejsca, zwyczaje i kulturę. Pierwszym krokiem do integracji jest ich poznanie. Kolejnym - akceptacja nowej sytuacji - radzi Katarzyna Richter, psycholog międzykulturowy i założycielka Deal With Culture, która na co dzień zajmuje się aspektami życia na styku kultur. Teoretycznie jest to całkiem proste - przecież kulturowo i mentalnie jest nam raczej bliżej niż dalej do siebie. A jednak w praktyce bywa różnie. Nie zawsze łatwo jest zrozumieć zwyczaje sąsiada, czy akceptować zachowanie współpracownika. Jak więc oswoić Berlin, by stał się naszym miastem?


W wielu miejscach, do których emigrują Polacy, istnieją centra polonijne, działają fora i grupy wsparcia. Pomagają one zredukować stres i zniwelować dotkliwe skutki związane z rozłąką i samotnością emigranta. Polaków w Niemczech jest tak wielu, że bynajmniej w Berlinie, wręcz trudno jest nie słyszeć języka polskiego niemalże codziennie. Czasy, w których nasi rodacy mówili po cichu już dawno minęły i wbrew niektórym opiniom- Niemcy bardzo lubią Polaków. Uważają ich za pracowitych sąsiadów i zdolnych współpracowników. Z psychologicznego punktu widzenia, aby łatwiej się integrować, a tym samym niwelować poczucie samotności należy ukierunkować myślenie na umacnianie pozytywów. W praktyce, znaczy to dokładnie tyle, co pozytywne myślenie i praktyczne potwierdzanie swojego zdania. Niezależnie od tego, w której części Niemiec przebywamy, istotne jest, by starać się dostrzegać jak najwięcej dobrych stron swojego wyjazdu. Jednocześnie powstrzymując się (w miarę możliwości) od postrzegania swojej decyzji dotyczącej przeprowadzki w sposób negatywny.


Prowokuj pozytywne zachowania - pierwszy pozdrawiaj swojego sąsiada (wystarczy zwykłe „Hallo"), otwórz się na nowe doświadczenia i znajomości. Uśmiech redukuje wszelkie bariery, a kontakt z rodakami nie tylko kompensuje poczucie osamotnienia, ale ułatwia codziennie funkcjonowanie. I to dosłownie!

 

 

 


 

 

6policultura.jpg                 mitek.jpg                EU flag LLP PL 02


 

 

Projekt  „Migracje- Integracja-Tożsamość – Europejska Kultura” (MITEK)  powstał  z inicjatywy imigrantów pochodzenia polskiego, działających w organizacjach w różnych krajach UE. Z Berlina w projekcie btało udział Stowarzyszenie POLICULTURA.
Celem ogólnym  projektu MITEK było zwiększenie skuteczności edukacji dorosłych prowadzonej przez  partnerów w 7 krajach UE na rzecz zachowania tożsamości oraz  integracji emigrantów z mieszkańcami kraju, w którym żyją, poprzez wzbogacenie  oferty  edukacyjnej,  w zakresie ułatwiania wzajemnego, zrozumienia  i  funkcjonowania w wielokulturowości, przeciwdziałania uprzedzeniom, obalania stereotypów, zwalczania ksenofobii, współpracy  emigrantów ze środowiskami lokalnymi opartej na wzajemnym szacunku.
Osiągnięcie celu było możliwe dzięki poznaniu i implementacji metod, form i narządzi edukacji dorosłych  wykorzystywanych w krajach partnerskich dla skutecznego osiągania celów we własnym środowisku.  W projekt  łącznie zaangażowanych było ponad 12 000 osób.
W wyniku realizacji projektu:
1. wszyscy partnerzy zwiększyli wykorzystanie komputera i internetu w swojej działalności :
· nauczyli się tworzyć strony internetowe i dowiedzieli się jak je wykorzystywać w procesie edukacji dorosłych, w efekcie wszyscy posiadają swoje strony (utworzone lub udoskonalone) i aktywnie z nich korzystają.
· nauczyli się tworzyć proste filmy z wykorzystaniem komputera i wykorzystywać je w procesie edukacji
· poznali  zaawansowane  możliwość wykorzystywania  internetu np. przechowywania i udostępniania informacji  (filmy, zdjęcia, muzyka)
2. partnerzy poznali ciekawe i realne pomysły na działania wspierające zachowanie tożsamości i integrację poprzez kulturę i sport. Zrealizowano wspólne koncerty muzyczne i spektakle operowe  (Przemyśl, Wiedeń, Budapeszt, Sztokholm) i zaplanowano kolejne.
3. poznano różne pomysły na zwiększanie poczucia własnej wartości  i tożsamości  emigrantów, obalanie stereotypów i ksenofobii:
· w Brukseli promocję i docenienie pozytywnych postaw  i osiągnięć emigrantów poprzez konkursy takie jak Polak Roku w Belgii, prowadzenie szkół i ośrodków kultury narodowej,
· w Padwie poszukiwanie   i upowszechnianie wiedzy o pozytywnych śladach własnego narodu,  wielowymiarową współpracę emigrantów z mieszkańcami różnych narodowości w kraju pobytu
· w Berlinie,  Budapeszcie i Przemyślu wspólne wielonarodowe kultywowanie tradycji  i zapraszanie do udziału w obrzędach osoby z innych kultur, współpracę z innymi organizacjami, lokalnym samorządem i mediami,
· w Sztokholmie poprzez szkolenia emigrantów; językowe, zawodowe, prawne, obywatelskie,  kultywowanie pamięci historycznej, tworzenie drużyn sportowych  w różnych dyscyplinach, rozgrywki między drużynami  różnych narodowości  
· w Austrii  organizowanie przez emigrantów spektakli operowych, wieczorów poezji śpiewanej w wielonarodowej obsadzie,
4. poznane rozwiązania oraz zainspirowane nimi  pomysły zostały wprowadzone  do własnej działalności , wszyscy partnerzy poszerzyli  i uatrakcyjnili ofertę edukacyjną,
5. działania  w ramach projektu  wpłynęły na  osłabienie wzajemnych stereotypów i uprzedzeń w środowisku oddziaływania organizacji partnerskich, wzrosła wiedza  i   świadomości potrzeby edukacji w zakresie przeciwdziałania dyskryminacji i nierównościom,
6. wzrosło zainteresowanie współpracą emigrantów i mieszkańców kraju pobytu,
7. nawiązano  współpracę z mediami, instytucjami i organizacjami lokalnymi oraz w krajach partnerów w zakresie wykorzystania  rezultatów projektu
8. zostały nawiązane trwałe relacje pomiędzy partnerami, czego gwarancją są już zaplanowane działania długoterminowe.
Powstały plany dalszej współpracy i wspólnych projektów, nie tylko wśród partnerów ale  także z innymi poznanymi  w czasie wizyt organizacjami:
- wspólne koncerty muzyki poważnej i występy chórów we współpracy z  Towarzystwem Muzycznym  z Przemyśla (PL) na wzór doświadczeń z partnerami z Budapesztu (HU) i Wiednia (AT),
- wspólne spektakle operowe  we współczesnej aranżacji stowarzyszenia z Passion Artist z Wiednia (AT),
- współpraca Uniwersytetów Trzech Pokoleń tworzonych na  wzór powstałego w Berlinie (DE)  w oparciu o poznane doświadczenia Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Wiedniu (AT),
- organizacja międzynarodowych turniejów sportowych w różnych dyscyplinach sportu,
- wymiana między partnerami informacji, reportaży, filmów   z ciekawych  przedsięwzięć  do publikacji na stronach www i innych,
- wspólne szkolenia w  różnych aspektach  dotyczących zarządzania  organizacją, pozyskiwania środków na działalność statutową, we współpracy z Fundacją Kresowe Centrum Nauki i Rozwoju „Perła Galicji” z Przemyśla (PL)
- wspólny projekt dotyczący promocji  roli Polaków w historii europejskich miast, regionów, państw – wzorem doświadczeń partnera z Padwy (IT),
- projekt promujący rezultaty projektu MITEK w innych krajach nie tylko  Unii Europejskiej,
- wiele innych koncepcji współpracy do realizacji w najbliższej przyszłości.

 

EU flag LLP PL 02
 

Ten projekt został zrealizowany przy wsparciu finansowym Komisji

Europejskiej. Projekt lub publikacja odzwierciedlaja jedynie

stanowisko ich autora i Komisja Europejska nie ponosi

odpowiedzialnosci za umieszczona w nich zawartosc merytoryczna.



 

 

 

 

 

 Start we środę, 16 września 2015 r. o godz. 10 w Gimnazjum im. Alberta Einsteina w Poczdamie (Einstein-Gymnasium Potsdam, Hegelallee 30)!
Zgłoszenia dla przedstawicieli mediów: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. albo pod numerem 0049-157-57241221

Szanowni Panstwo,

Premier Brandenburgii i koordynator rządu federalnego ds. wspόłpracy polsko-niemieckiej, Dietmar Woidke – patron honorowy projektu – w nadchodzącą środę da sygnał do startu samochodu PolenMobil, który wyruszy w podróż do szkół w całych Niemczech, gdzie będzie promował wiedzę o Polsce. W uroczystości udział wezmą m.in. ambasador RP Jerzy Margański, dyrektor Niemieckiego Instytutu Spraw Polskich Dieter Bingen oraz b. przewodnicząca Bundestagu Rita Süssmuth.

Samochód PolenMobil, wyposażony w bogate materiały dydaktyczne, ma wzbudzić zainteresowanie Polską wśrόd uczniόw i nauczycieli w Niemczech. W ramach zajęć lekcyjnych prezentowane będą treści dotyczące polskiej historii, kultury i polityki. Uczniowie będą mogli rόwnież zapoznać się z językiem polskim.

PolenMobil jest projektem Niemieckiego Instytutu Spraw Polskich w Darmstadcie i Fundacji Wspόłpracy Polsko-Niemieckiej we współpracy z Towarzystwem Niemiecko-Polskim w Brandenburgii i Polsko-Niemiecką Wspόłpracą Młodzieży. Projekt dotują Fundacja Wspόłpracy Polsko-Niemieckiej i Fundacja Sanddorf-Stiftung w Regensburgu, a wspierają wydawnictwa Cornelsen Schulverlage i Eduversum.

Wiecej o projekcie: Manfred Mack/Dr. Matthias Kneip 0049-6151-420211 lub 0049-6151-498513
Prospekt: http://www.poleninderschule.de/assets/Polenmobilleporello.pdf

 

 

 


 

 

 

 

Berlin, lipiec 2015 r.

Uczenie się przez całe życie pomaga w porozumieniu pomiędzy narodami.       polin2

Dzięki projektowi Unii Europejskiej pt.: Edukacja Dla Integracji, niemieckie stowarzyszenie „Polnische Frauen in Wirtschaft und Kultur e.V.“ (Polki w gospodarce i kulturze t.z.) odwiedziło pół Europy.

„EDI był dla mnie motorem poznania wspólnej Europy, jej kultury, historii oraz różnorodności“, stwierdza Ula P. z Hamburga. Zaś Karina K. z Berlina jest przede wszystkim pod ogromnym wrażeniem tego, „jak przykładnymi Europejczykami są Polacy: niezależnie od tego, w jakim kraju Europy żyją, zawsze są bardzo dobrze zintegrowani z danym społeczeństwem, nie zapominając przy tym o własnym języku i kulturze.“

Przez dwa lata członkinie stowarzyszenia „Polnische Frauen in Wirtschaft und Kultur e.V.“ miały okazję do podróżowania w ramach unijnego projektu: „Mnożenie przez Dzielenie“- Edukacja dla Integracji - do Polski, Holandii, na Litwę, Łotwę, do Szwecji, Grecji, Czech i Francji. Celem były spotkania z innymi uczestnikami projektu, członkami polonijnych stowarzyszeń z dziewięciu w sumie krajów UE i wzajemna wymiana doświadczeń dotyczących integracji.

Zamiarem projektu edukacyjnego dla dorosłych, zrealizowanego przy pomocy środków Komisji Europejskiej w ramach akcji Projekty Partnerskie Grundtviga „Uczenie się przez całe życie“, było wyostrzenie zrozumienia dla różnorodności Europy poprzez wzajemne spotkania i warsztaty. Dzięki temu likwidowane mają zostać negatywne postawy i zachowania wobec mniejszości oraz dyskryminowanych grup, przezwyciężane stereotypy i uprzedzenia oraz promowanie akceptacji różnorodności i prawa do własnej tożsamości.

„To się wspaniale udało“, potwierdza koordynatorka projektu Marta C. z Berlina: „Dopiero dzięki projektowi uświadomiłam sobie rolę, jaką edukacja odgrywa w integracji oraz porozumieniu pomiędzy narodami na płaszczyźnie europejskiej: rozszerzamy własne horyzonty, stajemy się bardziej tolerancyjni, wyrozumiali w stosunku do mniejszości, jeżeli więcej o nich wiemy. Kontakty, które powstały pomiędzy uczestnikami, zamierzamy wykorzystywać we współpracy w przyszłości.

Więcej informacji na ten temat znajdziecie Państwo po adresem:

www.lekcjeintegracji.blogspot.de

       oraz

www.pol-in.eu            www.facebook.com/polin.ev         http://grundtvig.2001-ev.de

 

 

EU flag LLP PL 02
 

Ten projekt został zrealizowany przy wsparciu finansowym Komisji

Europejskiej. Projekt lub publikacja odzwierciedlaja jedynie

stanowisko ich autora i Komisja Europejska nie ponosi

odpowiedzialnosci za umieszczona w nich zawartosc merytoryczna.